T'ai Chi, geçtiğimiz 20 yılı aşkın bir sürede T'ai Chi'nin yaşlanma etkilerini iyileştirmedeki ününün iyi bilinir hale gelmesi sebebiyle çok popüler oldu. Hastaneler, klinikler ve kıdemli merkezlerin tümü, T'ai Chi sınıflarına dünya çapında ev sahipliği yapmaktadır. Bu popülaritenin bir sonucu olarak T'ai Chi'yi öncelikle savaşmak için uyguladıklarını söyleyenlerle T'ai Chi'yi estetik görünüşü ( Wushunun modern, teatral, “Taijiquan” formları) için uyguladıklarını söyleyenler ve daha çok zihinsel ve fiziksel sağlığa katkılarıyla ilgilenenler arasında bir ayrılık bulunmaktadır. Wushu tarafı öncelikle şov amaçlıdır. Formlar, amaçları yarışmalarda puan kazanmak olanlara ve çoğunlukla sağlık ve savaş becerisiyle ilgilenmeyenlere öğretilir. Daha geleneksel stilistler, hala sağlık ve savaş sanatlarını bir yapbozun eşit derecede gerekli parçaları, T'ai Chi Ch'uan'ın yin ve yangı olarak görmektedirler. T'ai Chi “aile” okulları bugün - öğrencilerinin çoğu çalışmayla ilgilenme sebeplerinin sözü edilen sağlık faydaları olduğunu iddia etseler de- öğretilerini hala savaş sanatı bağlamında vermektedirler.
Yogayla birlikte T'ai Chi Ch'uan, sınıflara kaydolan öğrenci sayısı bazında en hızlı büyüyen fitness ve sağlık koruyucu aktivite olmuştur. Evrensel bir sertifikasyon süreci olmadığı, Batılıların çoğu T'ai Chi'yi çok bilmediği ve neyi aramaları gerektiğinden de emin olmadıkları için pratikte herkes, bir kaç hareket öğrenebilir, hatta öğrendiklerini uygulayarak kendisine öğretmen diyebilir. Bu durum özellikle New Age topluluğunda yaygındır. Bu öğretmenlerin çok azı T'ai Chi formlarının savaş uygulamaları olduğunu bilmektedir. T'ai Chi'nin savaş sanatı olduğunu bilenler genellikle bunu savaş şekliyle öğretmezler. Bu öğretmenlerin verdiği savunma dersleri, T'ai Chi'ye ve başka sistemlere benzediğini düşündükleri hareketlerin karışımından ibarettir. Özellikle Çin dışındaki okullarda belirgin olan bu fenomen, T'ai Chi'nin harici taraflarını daha geniş seyirci kitlesine açsa da geleneksel T'ai Chi aile okulları savaş odağını hem sağlık hem de savunma nedenleriyle çalışmalarının temeli olarak görürler. Öğrencilerinin T'ai Chi antrenmanından fayda sağlamak için kendi kendilerine pratik etmelerine gerek olmadığını söylerken, T'ai Chi öğretmenlerinin savaş uygulamalarını, en azından öğrettikleri hareketlerin öğrencilerince doğru ve güvenli yapıldığından emin olmak için bilmeleri gerektiğini iddia etmektedirler. Bir kişiyi fiziksel saldırıdan koruyabilemeye çalışmak da (insanın başına gelebilecek en stresli olaylardan biridir) tam “sağlık bakımı” kategorisine girmektedir. Bu nedenlerden ötürü, geleneksel aile okulları, syllabuslarında ne varsa öğretmeyen okulların gerçekte sanatın kendisini öğrettiklerinin söylenemeyeceğini ve T'ai Chi'nin ününü borçlu olduğu ilk alan olan tam sağlık faydalarını üretmelerinin zor olacağını iddia etmektedirler.
Modern Formlar
T'ai Chi Ch'uanı wushu turnuvası hakemler için için standardize etmek ve bir çok T'ai Chi Ch'uan öğretmeni ya Çin'den ayrıldığı ya da 1949'da kurulan komünist rejimden sonra öğretmeyi bırakmaya zorlandığı için, 1956'da hükümet wushu öğretmenlerinin dördünü, Yang ailesi el formlarını 24 duruşa indirmeleri amacıyla bir araya getiren Çin Spor Komitesi'ne sponsor oldu. Bir şekilde T'ai Chi Ch'uanın görüntüsünü korumayı ancak öğretilmesi ve öğrenilmesi klasik uzun solo el formlarından (88 ila 108 duruş civarı) daha kolay olan akılda tutlabilir bir rutin yapmak istemişlerdi.Bu formun bir amacı da hala geleneksel formların gerektirdiği hafıza, denge ve koordinasyon unsurlarına katılmadıklarını göstermekti. Bu yeni kombinasyon formu, Kombine 48 Formları, Profesör Men Hui Feng'in liderliğindeki wushu antrenörleri tarafından yaratılmıştı. Kombine formlar, orijinal stiller olan Ch'en, Yang, Wu ve Sun'un klasik formlarından bazı özellikleri basitleştirerek ve kombine ederek oluşturulmuştu. Her ne kadar kısa modern formlar, klasik koşullanma faydalarına sahip olmasa da amaç, bu stilleri ayırt ettiği düşünülen görünüşteki özellikleri alıp daha kısa sürede ifade etmektir. Burada müsabaka amaçları dikkate alınmıştır. T'ai Chi, Asya'daki tekrar popüler olunca, 6 dakikalık sürelerde bitirilecek müsabaka formları geliştirildi. 80'lerin sonunda Çin Spor Komitesi, pek çok farklı müsabaka formunu standartlaştırdı. Kombine, 4 temel stili temsil eden setler geliştirildi. Bu 5 form seti farklı takımlar tarafından yaratıldı ve sonra Çin'deki wushu antrenörler komitesi tarafından onaylandı. Böyle yaratılan tüm form setlerinin isimleri, stillerinin arkasından gelmektedir. Örneğin, Ch'en Stili Ulusal Müsabaka Formu,56 Form vb. 1990'daki 11. Asya Oyunları'nda T'ai Chi'yi temsil etmesi için seçilen 42 formla birlikte wushu da ilk defa müsabakaya dahil edildi. Uluslararası Wushu Federasyonu (IWUF), wushunun Olimpiyat Oyunları'nın parçası olması için başvurdu. Kabul edilirse, T'ai Chi ve wushunun 2008'de gösteri sanatı olarak temsil edilmesi bekleniyor.
Orijinal T'ai Chi ailelerinin temsilcileri, Çin Spor Komitesi tarafından geliştirilen formları öğretmemektedirler. Onlar tarafından T'ai Chi Ch'uan, bir spor değil savaş sanatı olarak görülmektedir. Müsabakalara en fazla hobi olarak veya bir okulun bilinirliğini arttırmak ve biraz da sanatın gerçek başarısını ölçülmesi için girilir. Modern formlara getirdikleri eleştiriler, “modern” devlet rutinlerinin, standardize, içeriden uyumlu antrenman koşullarına sahip olmamalarını içermektedir. Müsabaka formlarını çalışan kişilerin T'ai Chi Ch'uanın savaş uygulamaları için hayati olan itişen elleri ya da diğer güç oluşturma idmanlarını nadiren çalışmalarını ve bu yüzden geleneksel T'ai Chi antrenmanının sağlık ve savaş tarafından gelecek tüm faydalarına ulaşmak için gerekli olan, geleneksel öğretmenlerin koruduğu kalite kontrolüne sahip olmamalarını da eleştirmektedirler.
Sağlık Uygulaması ve Geleneksel Çin Tıbbı Formu Olarak T'ai Chi
Araştırmacılar, uzun dönem T'ai Chi uygulanmasının denge kontrolü, esneklik ve kardiyovasküler fitnessin yükselmesi ve yaşlılarda düşme riskinin azaltılması üzerinde olumlu etkileri olduğunu ortaya çıkarmışlarıd. Çalışmalar sağlıklı deneklerde, ağrı, stres, ve anksiyetenin azaldığını da bildirmiştir. Diğer çalışmalar, yine sağlıklı deneklerde olduğu kadar koroner damar bypass ameliyatı geçirmiş deneklerde de iyileşmiş kardiyovasküler ve solunum fonksiyonu göstermiştir. Kalp başarısızlığı, yüksek kan basıncı, arterit ve MS (multipl skleroz) hastaları da T'ai Chi'den faydalanmışlardır.
Martial Arts Club hakkındaki gelişmelerden
haberdar olmak için listemize üye olun.
T'ai Chi, geçtiğimiz 20 yılı aşkın bir sürede T'ai Chi'nin yaşlanma etkilerini iyileştirmedeki ününün iyi bilinir hale gelmesi sebebiyle çok popüler oldu. Hastaneler, klinikler ve kıdemli merkezlerin tümü, T'ai Chi sınıflarına dünya çapında ev sahipliği yapmaktadır. Bu popülaritenin bir sonucu olarak T'ai Chi'yi öncelikle savaşmak için uyguladıklarını söyleyenlerle T'ai Chi'yi estetik görünüşü ( Wushunun modern, teatral, “Taijiquan” formları) için uyguladıklarını söyleyenler ve daha çok zihinsel ve fiziksel sağlığa katkılarıyla ilgilenenler arasında bir ayrılık bulunmaktadır. Wushu tarafı öncelikle şov amaçlıdır. Formlar, amaçları yarışmalarda puan kazanmak olanlara ve çoğunlukla sağlık ve savaş becerisiyle ilgilenmeyenlere öğretilir. Daha geleneksel stilistler, hala sağlık ve savaş sanatlarını bir yapbozun eşit derecede gerekli parçaları, T'ai Chi Ch'uan'ın yin ve yangı olarak görmektedirler. T'ai Chi “aile” okulları bugün - öğrencilerinin çoğu çalışmayla ilgilenme sebeplerinin sözü edilen sağlık faydaları olduğunu iddia etseler de- öğretilerini hala savaş sanatı bağlamında vermektedirler.
T'ai Chi Ch'uanı wushu turnuvası hakemler için için standardize etmek ve bir çok T'ai Chi Ch'uan öğretmeni ya Çin'den ayrıldığı ya da 1949'da kurulan komünist rejimden sonra öğretmeyi bırakmaya zorlandığı için, 1956'da hükümet wushu öğretmenlerinin dördünü, Yang ailesi el formlarını 24 duruşa indirmeleri amacıyla bir araya getiren Çin Spor Komitesi'ne sponsor oldu. Bir şekilde T'ai Chi Ch'uanın görüntüsünü korumayı ancak öğretilmesi ve öğrenilmesi klasik uzun solo el formlarından (88 ila 108 duruş civarı) daha kolay olan akılda tutlabilir bir rutin yapmak istemişlerdi.Bu formun bir amacı da hala geleneksel formların gerektirdiği hafıza, denge ve koordinasyon unsurlarına katılmadıklarını göstermekti. Bu yeni kombinasyon formu, Kombine 48 Formları, Profesör Men Hui Feng'in liderliğindeki wushu antrenörleri tarafından yaratılmıştı. Kombine formlar, orijinal stiller olan Ch'en, Yang, Wu ve Sun'un klasik formlarından bazı özellikleri basitleştirerek ve kombine ederek oluşturulmuştu. Her ne kadar kısa modern formlar, klasik koşullanma faydalarına sahip olmasa da amaç, bu stilleri ayırt ettiği düşünülen görünüşteki özellikleri alıp daha kısa sürede ifade etmektir. Burada müsabaka amaçları dikkate alınmıştır. T'ai Chi, Asya'daki tekrar popüler olunca, 6 dakikalık sürelerde bitirilecek müsabaka formları geliştirildi. 80'lerin sonunda Çin Spor Komitesi, pek çok farklı müsabaka formunu standartlaştırdı. Kombine, 4 temel stili temsil eden setler geliştirildi. Bu 5 form seti farklı takımlar tarafından yaratıldı ve sonra Çin'deki wushu antrenörler komitesi tarafından onaylandı. Böyle yaratılan tüm form setlerinin isimleri, stillerinin arkasından gelmektedir. Örneğin, Ch'en Stili Ulusal Müsabaka Formu,56 Form vb. 1990'daki 11. Asya Oyunları'nda T'ai Chi'yi temsil etmesi için seçilen 42 formla birlikte wushu da ilk defa müsabakaya dahil edildi. Uluslararası Wushu Federasyonu (IWUF), wushunun Olimpiyat Oyunları'nın parçası olması için başvurdu. Kabul edilirse, T'ai Chi ve wushunun 2008'de gösteri sanatı olarak temsil edilmesi bekleniyor.
