T'ai Chi Ch'uan ya da Taijiquan (Çince: pinyin: Tàijíquán ; kelime anlamı "üstün son ymruk"), genel olarak T'ai Chi, Tai Chi veya Taiji olarak bilinen nei chia (içsel) bir Çin savaş sanatıdır. Çoğunlukla, sağlık ve uzun yaşam (son zamanlarda yapılmış bazı tıp çalışmaları sanatın bu yöndeki etkinliğini desteklemektedir ) amacıyla uygulanan bir sanattır. T'ai Chi Ch'uan yumuşak stil bir savaş sanatı olarak görülür. Adale sisteminde mümkün olduğunca yumuşaklık ve tamamen rahatlama ile uygulanır. Bu yönüyle kaslarda belirli derecelerde kas gerginliği gerektiren “sert” savaş sanatlarından uygulamada ve teoride ayrılır.
T'ai Chi Ch'uan, Çin'de ve dünyanın diğer yerlerinde insanların grup olarak parklarda her sabah yaptıkları ağır çekim rutinler olarak üne sahiptir. T'ai Chi sınıflarında kişiye başkalarının ve kendi dengesinin ve bunları neyin etkilediğinin farkında olması, davranışlarının, zihinsel ve fiziksel seviyedeki eğilimlerinin aşırıklarını yumuşatma yeteneğinin pratik değerini takdir etmesi, son olarak da bunu etkili savunma prensiplerine nasıl uygulayacağı öğretilir.
Genel Bakış
Tarihte T'ai Chi Ch'uan bir savaş sanatı olarak takdir edilmişti. Geleneksel uygulayıcılar T'ai Chi Ch'uan ı halen bu şekilde öğretmektedir. Buna rağmen, bu sanat, sağlığa ve yaşama faydalarından ötürü savaş eğitimine ilgisi olmayan binlerce insan tarafından dünya çapında takip edilmektedir. Kimileri, T'ai Chi Ch'uanı hareketli bir meditasyon şekli olarak tanımlarken sanatın teorisi ve gelişen uygulaması, geleneksel Çin tıbbının çoğu prensibiyle uyum içindedir. Başlangıç ve orta seviye T'ai Chi eğitimine katılmış olan genel sağlık faydaları ve stres yönetiminin yanında geleneksel Çin tıbbı sınırları içinde tedavi edici pek çok müdahale, geleneksel okullarda ileri seviye T'ai Chi öğrencilerine öğretilir. Fiziksel antrenman olarak T'ai Chi Ch'uan, fiziksel saldırıları nötralize etmek veya başlatmak için kaslarda gerilim yerine, koordinasyonlu gevşemeye dayalı eklemler yoluyla leverage kullanımı gereksinimiyle karakterize edilir. Bu sürece dahil olan ağır, tekrarlı hareketler içsel sirkülasyonu (nefes, vücut ısısı, kan, lenf, peristalsis vb.) yumuşak biçimde yükseltir ve açar. Zaman içinde, T'ai Chi Ch'uan taraftarları, bu artırımın, stresin insan vücudu üzerindeki fiziksel etkilerini doğrudan tersine çeviren sürekli bir etki haline geldiğini söylemektedirler. Bu tersine çevirme, öğrencilerin doğal enerjilerinin daha çoğunu kullanabilmelerini mümkün kılmaktadır. Bunu gerçekleştirdikten sonra enerjilerini hayatlarının kalanına, aileleri, kariyerleri, manevi veya yaratıcı ilgi alanları ve hobilerine daha etkin şekilde uygulayabileceklerdir.
T'ai Chi Ch'uan çalışması 3 temel konuyu içerir:
• Sağlık: Sağlıksız veya rahatsız bir kişi, dinginlik seviyesinde meditasyon yapmakta veya T'ai Chi'yi savaş sanatı olarak kullanmakta zorluk çekecektir. Bu nedenle T'ai Chi'nin sağlık antrenmanı, stresin zihin ve vücut üzerindeki fiziksel etkilerini rahatlatmaya konsantre olmuştur. • Meditasyon: T'ai Chi'nin düşünce tarafının geliştirdiği odak meditasyon ve onu takip eden dinginlik, optimum sağlık seviyesini sağlamak/sürdürmek ve yumuşak stil bir savaş sanatı olarak uygulamak için gerekli görülmektedir • Savaş sanatı: T'ai Chi'yi savaş sanatı olarak kullanabilmenin sağlık ve meditasyon taraflarının T'ai Chi Ch'uan teorilerine göre çalıştığını kanıtladığı söylenmektedir.
Geleneksel formda (yukarıdaki gereksinimleri yok sayan pek çok modern varyasyon bulunmaktadır.) antrenmanın her yönü yukarıda belirtilen kategorilerin 3'üne de uymak zorundadır.
Mandarince olan “T'ai Chi Ch'uan” terimi “En Üstün Boks ” veya ”Sınırsız Yumruk” olarak tercüme edilir. T'ai Chi antrenmanı, form adı verilen solo rutinleri, itişen eller adı verilen iki kişilik rutinleri ve bunların yanı sıra geleneksel okullarda öğretilen acupressure bağlantılı manipulasyonları öğrenmeyi içerir. T'ai Chi Ch'uan, öğretildiği okulların çoğunda Taoizmin bir çeşidi olarak görülür ve bir çok Taoist prensibi, uygulamasına aktarmış görünmektedir. T'ai Chi Ch'uan, öncü disiplinleri binlerce yıl geriye giden, kendisinin de yüzlerce yıl geriye gittiği söylenen (1850'den önce bu isimle belgelendiğine dair güvenilir bir kaynak olmamasına rağmen) bir sanat formudur. Geleneksel T'ai Chi aile okulları tarafından, neden önceki kuşakların çoğunun hayatlarını sanatı çalışmaya ve öğrencilere hayatlarında stesin etkisini iyileştirmeleri için verilecek disiplini korumaya adadıklarına dair açıklama yapılmıştır. Onlara göre, T'ai Chi prensipleri bir kere anlaşıldığında ve vücut sistemi tarafından özümsendiğinde, pratisyen, sağlığını iyileştirmek ve bunu sürdürmek, düşünce odağı sağlayabilmek için anında ulaşabileceği bir araca sahip olur. Ayrıca bu prensipler, savunmada kullanmak için etkili ve incelikli bir savaş sanatı olarak çalışabilirler.
Öğretmenler, T'ai Chi Ch'uan çalışmasının herşeyden çok kişinin kendini dışarıdan gelecek güçlere karşı uygun şekilde değiştirme yeteneğiyle meydan okumak olduğunu söylemektedirler. Prensipler dövüş esnasında iki veya daha fazla beden arasında tecrübe edilen fizik örnekleri kullanılarak öğretilir. Kişinin değişimi kullanarak kendini veya başkasını koruyabilmesi için uygun değişimin, uygun olmayan değişimin ve hiç değişmemenin bir saldırıya cevap verirken ne gibi sonuçları olacağını anlaması gerekir. Bu teoriyle öğrenciler, sanatın bütününe ait tüm faydaları, savaş sanatı tarafının fiziksel antrenmanı yoluyla en hızlı şekilde takdir edeceklerdir.
Wu Chien-ch'üan, Wu ailesi stilinin ikincil kurucusu, 20. yy. başlarında T'ai Chi Ch'uan ismini bu yolla tanımlamıştır: T'ai Chi Ch'uan.
Martial Arts Club hakkındaki gelişmelerden
haberdar olmak için listemize üye olun.
T'ai Chi Ch'uan ya da Taijiquan (Çince: pinyin: Tàijíquán ; kelime anlamı "üstün son ymruk"), genel olarak T'ai Chi, Tai Chi veya Taiji olarak bilinen nei chia (içsel) bir Çin savaş sanatıdır. Çoğunlukla, sağlık ve uzun yaşam (son zamanlarda yapılmış bazı tıp çalışmaları sanatın bu yöndeki etkinliğini desteklemektedir ) amacıyla uygulanan bir sanattır. T'ai Chi Ch'uan yumuşak stil bir savaş sanatı olarak görülür. Adale sisteminde mümkün olduğunca yumuşaklık ve tamamen rahatlama ile uygulanır. Bu yönüyle kaslarda belirli derecelerde kas gerginliği gerektiren “sert” savaş sanatlarından uygulamada ve teoride ayrılır. 
Mandarince olan “T'ai Chi Ch'uan” terimi “En Üstün Boks ” veya ”Sınırsız Yumruk” olarak tercüme edilir. T'ai Chi antrenmanı, form adı verilen solo rutinleri, itişen eller adı verilen iki kişilik rutinleri ve bunların yanı sıra geleneksel okullarda öğretilen acupressure bağlantılı manipulasyonları öğrenmeyi içerir. T'ai Chi Ch'uan, öğretildiği okulların çoğunda Taoizmin bir çeşidi olarak görülür ve bir çok Taoist prensibi, uygulamasına aktarmış görünmektedir. T'ai Chi Ch'uan, öncü disiplinleri binlerce yıl geriye giden, kendisinin de yüzlerce yıl geriye gittiği söylenen (1850'den önce bu isimle belgelendiğine dair güvenilir bir kaynak olmamasına rağmen) bir sanat formudur. Geleneksel T'ai Chi aile okulları tarafından, neden önceki kuşakların çoğunun hayatlarını sanatı çalışmaya ve öğrencilere hayatlarında stesin etkisini iyileştirmeleri için verilecek disiplini korumaya adadıklarına dair açıklama yapılmıştır. Onlara göre, T'ai Chi prensipleri bir kere anlaşıldığında ve vücut sistemi tarafından özümsendiğinde, pratisyen, sağlığını iyileştirmek ve bunu sürdürmek, düşünce odağı sağlayabilmek için anında ulaşabileceği bir araca sahip olur. Ayrıca bu prensipler, savunmada kullanmak için etkili ve incelikli bir savaş sanatı olarak çalışabilirler. 
