Eskrima sınıfının en belirgin özelliği, genellikle silah temelli olmasıdır. Öğrenciye ilk olarak silahlarla çalışması ve sopa teknikleri bir kere öğrenildikten sonra çıplak el tekniklerinin yalnızca ileri safhaları öğretilir. Bu hareket tarzı mantıklıdır çünkü çoğu sistem öğretimlerini birleştirmiş olduğundan, çıplak el teknikleri, kas hafızası öğretiminde önemli bir yer tutan silah teknikleri gibi aynı egzersizler yoluyla öğrenilebilmektedir. Uygun bir silahınız olmayabileceği veya silahınızı kaybetmiş olabileceğiniz için vücudun kendisi silahtır. Çıplak elle de Aynı açılar ve ayak hareketleri kullanıldığından ötürü silah, çıplak el öğretilmeden önce öğretilir. Silahlarla ilgili bu eğitim yaklaşımı eskrimaya özgüdür
Çalışırken en çok kullanılan silah, uzunluğu 45 cm'den 70 cm'e kadar değişebilmesine karşın, yaklaşık olarak pratisyenin kol boyunda olması gereken rattan bir sopadır. Bazı okullar sopaların belirli uzunluklarda olmasını tercih ederlerken diğerleri, hangi tekniğin çeşitli uzunluklar için uygun olduğunu öğrencilerinin kendi başlarına öğrenmesini beklerler. Kuzey Amerika ve Avrupa'daki okulların çoğu,rattan sopalarla dövüşürken el ve baş koruması kullanır.
Çalışırken ve bazı düellolarda kullanılan diğer sopalar, molav ya da kamagong gibi yanabilen ve sert ağaçlardan yapılır. Bunun haricinde aluminyum veya diğer metallerden ya da dayanıklı plastikten de yapılabilirler. Ayrıca sopalar antreman amacıyla kaplanılabilir. Genelde bu yöntem yalnızca Kuzey Amerika ve Avrupa'daki okullarda kullanılmaktadır.
Aslında pek çok sistem iki silahı çalışmakla başlar, ya bir çift sopa ya da bir sopa ve tahta bir bıçak ( espada y daga: kılıç ve kama ). Bu yaklaşım bazen, savaşçıların çıplak elle kavgaya giremedikleri görüldüğünde haklı çıkmaktadır. Diğer bir deyişle; iki silaha sahip olmak pratisyeni iki elini de kullanmak durumunda bırakır. Tek bir silah kullanıyor da olsa iki eli de kıymetlidir, çünkü boşta kalan elini rakibin silahını kontrol etmek ve mesafe yeterince yakın olduğu zaman vurmak için kullanacaktır (Böyle kullanımlar modern eskrim sporunda yasaklanmıştır, bu yüzden modern eskrimciler genellikle kullanılmayan ellerini tehlikeden uzak tutarlar.). Tarihsel olarak, dünya üzerindeki insanlar, Filipin savaşçıları ve Rönesans eskrimcileri de dahil olmak üzere, bir ellerinde uzun, diğerindeyse kısa bir silahla sık sık çalışmışlardır.
E skrimada kullanılan sopa teknikleri iki kategoriye ayrılır: Kılıç dövüşü için çalışılan sopa teknikleri ve sopa dövüşü için çalışılan sopa teknikleri. Adet olduğu üzere, çoğu sistem pratisyenin çalışmalarını her silaha göre adapte edebilmesi için dizayn edilmiştir. Eskrimanın geleneksel olarak içerdiği diğer silahlar; mızrak, kalkan, kamçı ve topuzdur (Okinawa savaş sanatlarında nunchaku diye adlandırılır. )
Mesafeler
Çoğu sistem, dövüşün teknik doğasının, rakipler arasındaki mesafe değiştikçe önemli ölçüde değiştiğini kabul etmektedir. Her mesafenin kendi karakteristik teknikleri ve ayak hareketleri vardır. Tabii ki bazı sistemler belirli mesafelere diğerlerinden daha çok yer ayırmaktadırlar, ama hemen hemen tümü de ne mesafe olursa olsun çalışma ve kontrol edebilme becerisinin gerekli olduğunu kabullenmektedirler.
Mesafeyi kontrol etmek ve diğer pek çok amacı gerçekleştirmek için iyi ayak hareketleri temel gerekliliktir. Eskrima sistemlerinin çoğu, ayak hareketlerini üçgenler yoluyla anlatır: normal olarak iki ayak üçgenin iki köşesini, adım ise üçüncü köşeyi oluşturmaktadır. Üçgenin şekil ve ebatı tabii ki belirli bir konuma uygun olmalıdır. Ayak hareketlerinin stili ve duruş pozisyonu okuldan okula ve pratisyenden pratisyene büyük değişiklikler göstermektedir. Çok geleneksel ve savaş alanı gereklilikleri hakkında son derece bilinçli bir okul için duruşlar genellikle alçak olacak, çoğunlukla bir diz yerde ve ayak hareketleri pratisyenlerin birden fazla rakiple başa çıkabilmelerini sağlamak için bir çok dikkatli çapraz adımı içerecek şekilde karmaşık olacaktır. Villabrille ve San Miguel sistemleri genellikle bu yolla öğretilir. Düello ve sportif karşılaşmalara göre uyarlanan sistemler, tek bir rakibe odaklı, daha basit ayak hareketlerini kullanır. Kuzey Amerika'daki okullar bacaklar için daha kolay olmasından ötürü daha dik duruşları kullanma eğilimindedirler. Tabii ki bu konuda pek çok istisna da vardır.
Alıştırmalar
Eskrimadaki Inosanto sistemi de akışkan ve döngü oluşturan alıştırmalara verdiği ağırlıkla kayda değer bir sistemdir. S umbrada , contrada , sinawali , hubud-lubud ve sequidas gibi çeşitli egzesiz sınıfları özellikle partnerlerin hızla hareket etmelerine ve bir yandan güvende kalarak öbür yandan varyasyonları tecrübe etmelerine izin verir. Örneğin Villabrilee sisteminden alınan sumbrada alıştırmasında bir partner saldırıyı yaratırken öbürü karşılar, karşı atağa doğru akarken, karşılanır, tekrar karşı atağa doğru akar ve böyle devam eder. Doce Pares sisteminden alınan hubad-lubad (genellikle hubud-lubud diye yanlış telaffuz edilir) sıkça kullanılan bir üretici alıştırmadır.Buna göre bir kişi hareket etmeye ve yumruklar henüz havadayken düşünmeye zorlanır. İlk olarak öğrenciler spesifik saldırı dizileri, karşılamalar ve karşı atakları öğrenirler. İlerledikçe, küçük değişiklikler ekleyebilirler, ayak hareketleri değiştirilebilir ya datamaen farklı saldırılara geçilebilir; sonuçta egzersiz neredeyse tamamen serbest form haline gelir. Silah almalar, yere indirmeler, ve diğer teknikler genellikle böyle bir alıştırmanın akışını bozar, ama bunlar bu tip bir hareket dizisinden başlayarak öğrenciyi çeşitli pozisyonlara adapte olmaya zorlamak için uygulanır. Genel uygulamalardan biri; her biri iki silahla donanmış öğrencilerle alıştırmaya başlamak için, alıştırma akmaya başladığında öğrenci rakibini silahsız bırakmak için bir fırsat görürse bunu gerçekleştirecektir ama alıştırma iki öğrenci de silahsız kalana kadar sürecektir. Silah alma için yapılan bazı alıştırmalar ikili başına sadece bir silah kullanır ve partnerler silahı kendi aralarında sırayla alırlar. San Miguel sisteminden alınan seguidas alıştırmaları, genelde sopa ve kama içeren vuruş ve hareket modellerinin oluşturduğu kümelerdir.
Eskrima alıştırmalarının asli bölümlerinden biri olan ritmin üzerinde, Amerika'da daha çok durulur.Katılımcıların güvenliğini temin etmek için, alıştırmaların çoğu sabit ama tabii ki öğrenciler ilerledikçe yükselen yürüyüş hızında yapılır. Filipinlerde, unsurlardan biri değilken, diğer yerlerdeki eskrimalarda öğrencilere takip edebilecekleri bir rehber gibi hizmet veren ritmik darbeler çalışılır. Eskrima Filipinler'de genellikle ritim ve ritmik darbeler olmadan çalışılır.
Eskrimanın Alt Bölümleri
Eskrimanın alt disiplinlerinden bazılarını işaret etmek için özel bir terminoloji kullanılır. Bazı okullar bu disiplinleri ayrı sınıflarda öğretirlerken bazıları yalnızca birini öğretirler.
• Pangamut; çıplak el bileşenidir.
• Dumog; yakalama bileşenidir. Çoğunlukla sakat bırakma veya rakibi baş ve boyun manipülasyonlarıyla kontroünü (boyun kırmaları oldukça yaygındır)vurgular. Serbest dövüşünün yapılması genelde çok tehlikelidir.
• Suntukan (Panantukan veya Panutukan diye yanlış telaffuz edilir,Filipin lehçelerinde panuntukan diye bir fiil çekimi yoktur); kickboks bileşenidir.Rakibin silahsız olduğunu varsaymamasına rağmen çıplak el ve ayaklarla vurmaya odaklıdır. Filipin suntukanı her zaman, sadece elle vurmayı ifade etmiştir.
• Tadyakan (panandyakan ya da panandiyakan olarak da geçer, çoğu kez pananjakman olarak yanlış telaffuz edilir. Filipin lehçelerinde böyle bir fiil çekimi yoktur ve alfabesinde j harfi bulunmaz. ): tekme bileşenidir. Filipinler'de herhangi bir tekmeyi ifade ederken Amerika'da panantukanın bir alt kümesidir.
• Gunting, makas anlamına gelir. Rakibin silahlarını kullanma kabiliyetini yok etmeye odaklı bir bileşendir. Bu yaklaşım, el veya bileğin bir çift bıçakla kesilerek (ismi de burdan gelir) uygulanabilir ama tek bir bıçakla veya sinirlere ve gergin kaslara vuran çıplakmbir elle de uygulanabilir. Bu tekniğin, gerçekten bir çıplak el karşılaşmasında başarıyla uygulanması zordur.
• Espada y daga; kılıç ve bıçak kullanımıdır. Sopa ve tahta bıçakla da taklit edilebilir.
• Double baston; bir çift sopa kullanımıdır.
• Single baston; Tek bir sopa kullanımıdır.
• Largo mano (kelime anlamı, geniş ya da büyük el); normal sopa ve bıçaklardan daha uzunlarının kullanımı, ancak değnek ya da mızrak mesafesine yaklaşmadan. Ayrıca ayak hareketleri ile ilgili taktiklerin, rakibi köşeye sıkışmış bırakacağı ve uzak mesafeden saldırmasına engel olacağı vurgulanmıştır.
• Baraw; bıçak dövüşü tekniklerinin kullanımı.
• Mano-manı çıplak elle dövüş. Vuruşlar Pek çok Filipin sistemi belirli vuruşlardan çok saldırı açılarına göre karşılık vermek ve/veya saldırıya karşı savunmaya geçmek üzerinde odaklanmaştır. Bunun arkasındaki teori, gerçekte göğüs göğüse mücadelelerin her türünün (silahsız ya da silahlı) dövüşçüye bu saldırı açıları yoluyla vuracak ya da ulaşacak olmasıdır. Bu yüzden belirli stiller veya silahlardan çok bu saldırı açılarına karşı savunmayı öğrenmek daha verimlidir. Örneğin, baş hizasından yukarıda sağdan gelen bir saldırı açısına karşı savunma yapmak, saldırgan sadece yumruklarını da kullanıyor olsa, bir bıçak, kılıç ya da mızrak da kullanıyor olsa birbirine çok benzerdir.
• Eski Filipin sistemleri her açıya bir isim vermişlerdi ama daha güncel sistemler onları basitçe numaralandırmayı tercih etmektedir. Bazı sistemlerde 5 kadar az, bazılarındaysa 72 kadar çok açı bulunsa da pek çok sistemin 12 standart açısı vardır. Kesin açılar, numaralandırıldıkları sıraya veya uygulandıkları düzene göre sistemden sisteme değişiklik gösterebilirler, ancak çoğunluğu Filipin kozmolojisini taban olarak alır. Bu standart açılar, egzersizleri tanımlamak, ezberlemeye yardım etmek için kullanılırlar. Çoğunlukla, bu açıların kullanıldığı standar vuruşlar serisi olan abecedario (alfabe) uygulanır.
Bazı saldırı açıları ve vuruşların karakteristik isimleri bulunur:
• San Miguel, sağ elle yapılan bir iç vuruştur. Vuran kişinin sağ omuzundan harekete başlayarak sol kalçasına doğru iner. Saint Michael ya da Archangel Michael, kılıcını bu açıyla taşırken temsil edildiği için bu ismi almıştır. Herhangi bir sanat çalışmamış insanların çoğu yaptığı en doğal vuruştur. 12'li sistemlerde #1 olarak gösterilir. Ayrıca 5'li ve çoklu sistemlerde de bulunur.
• Redondo (daire) vuruşu, bir çember çizer ve başladığı yere geri döner. Kılıçtan çok sopanın kullanıldığı zamanlarda özellikle yararlı olan, son derece hızlı vuruşlar sağlayan ancak sürekli pratik gerektiren bir çeşittir.
• Abaniko (pervane) sopanın, el bileği çevresine hava akımı yaratacak şekilde döndürülmesiyle gerçekleştirilir. Çok güçlü değildir ama kılıçlar karşısında uygundur. Bu vuruş son derece çabuk olabilir ve beklenmeyen bir açıdan gelebilir.
• Hakbang, ayak hareketleri için genel bir terimdir. Örneğin, hakbang paiwas bir nokta üzerinde dönen ayak hareketleri iken hakbang tatsulok üçgen adım atmadır.
• Punyo, silahın arkasıyla, rakibin genellikle sinir noktasına veya diğer yumuşak bir noktasına uygulanan vuruştur. Çok gerekli olmamakla birlikte, ehil ellerde punyo, kemik kırmak için kullanılır.
Eskrima teknikleri, büyük ihtimalle, düellocuların sanatı olarak geçen yakın tarihi yüzünden, genellikle hem öğrencinin hem de rakibinin iyi eğitimli ve hazırlıklı olduğu savına dayanmaktadır. Bu sebeple, eskrima tekniği, her zaman başarısız bir teknik veya beklenmedik bir bıçak ihtimalini düşünerek, en uç seviyede önlemleri tercih etme eğilimindedir. Öte yandan, pratisyenin son derece kesin ve çabuk vuruşlar yapabildiği varsayılır. Genel prensip, rakibin saldırma imkanının yok edilmesi gerektiğidir (rakibi durdurmak için yaralamaktan ziyade). Bu sebeple, pek çok vuruş, silah tutan eli kırmak ya da eli kontrol eden sinir ve tendonları kesmek amacıyla el ve kollara yapılır. Gözler ve bacaklara yapılan vuruşlar da ayrıca önemlidir.
Martial Arts Club hakkındaki gelişmelerden
haberdar olmak için listemize üye olun.
Eskrima sınıfının en belirgin özelliği, genellikle silah temelli olmasıdır. Öğrenciye ilk olarak silahlarla çalışması ve sopa teknikleri bir kere öğrenildikten sonra çıplak el tekniklerinin yalnızca ileri safhaları öğretilir. Bu hareket tarzı mantıklıdır çünkü çoğu sistem öğretimlerini birleştirmiş olduğundan, çıplak el teknikleri, kas hafızası öğretiminde önemli bir yer tutan silah teknikleri gibi aynı egzersizler yoluyla öğrenilebilmektedir. Uygun bir silahınız olmayabileceği veya silahınızı kaybetmiş olabileceğiniz için vücudun kendisi silahtır. Çıplak elle de Aynı açılar ve ayak hareketleri kullanıldığından ötürü silah, çıplak el öğretilmeden önce öğretilir. Silahlarla ilgili bu eğitim yaklaşımı eskrimaya özgüdür 
Çoğu sistem, dövüşün teknik doğasının, rakipler arasındaki mesafe değiştikçe önemli ölçüde değiştiğini kabul etmektedir. Her mesafenin kendi karakteristik teknikleri ve ayak hareketleri vardır. Tabii ki bazı sistemler belirli mesafelere diğerlerinden daha çok yer ayırmaktadırlar, ama hemen hemen tümü de ne mesafe olursa olsun çalışma ve kontrol edebilme becerisinin gerekli olduğunu kabullenmektedirler. 
Eskrimadaki Inosanto sistemi de akışkan ve döngü oluşturan alıştırmalara verdiği ağırlıkla kayda değer bir sistemdir. S umbrada , contrada , sinawali , hubud-lubud ve sequidas gibi çeşitli egzesiz sınıfları özellikle partnerlerin hızla hareket etmelerine ve bir yandan güvende kalarak öbür yandan varyasyonları tecrübe etmelerine izin verir. Örneğin Villabrilee sisteminden alınan sumbrada alıştırmasında bir partner saldırıyı yaratırken öbürü karşılar, karşı atağa doğru akarken, karşılanır, tekrar karşı atağa doğru akar ve böyle devam eder. Doce Pares sisteminden alınan hubad-lubad (genellikle hubud-lubud diye yanlış telaffuz edilir) sıkça kullanılan bir üretici alıştırmadır.Buna göre bir kişi hareket etmeye ve yumruklar henüz havadayken düşünmeye zorlanır. İlk olarak öğrenciler spesifik saldırı dizileri, karşılamalar ve karşı atakları öğrenirler. İlerledikçe, küçük değişiklikler ekleyebilirler, ayak hareketleri değiştirilebilir ya datamaen farklı saldırılara geçilebilir; sonuçta egzersiz neredeyse tamamen serbest form haline gelir. Silah almalar, yere indirmeler, ve diğer teknikler genellikle böyle bir alıştırmanın akışını bozar, ama bunlar bu tip bir hareket dizisinden başlayarak öğrenciyi çeşitli pozisyonlara adapte olmaya zorlamak için uygulanır. Genel uygulamalardan biri; her biri iki silahla donanmış öğrencilerle alıştırmaya başlamak için, alıştırma akmaya başladığında öğrenci rakibini silahsız bırakmak için bir fırsat görürse bunu gerçekleştirecektir ama alıştırma iki öğrenci de silahsız kalana kadar sürecektir. Silah alma için yapılan bazı alıştırmalar ikili başına sadece bir silah kullanır ve partnerler silahı kendi aralarında sırayla alırlar. San Miguel sisteminden alınan seguidas alıştırmaları, genelde sopa ve kama içeren vuruş ve hareket modellerinin oluşturduğu kümelerdir. 
Eskrimanın alt disiplinlerinden bazılarını işaret etmek için özel bir terminoloji kullanılır. Bazı okullar bu disiplinleri ayrı sınıflarda öğretirlerken bazıları yalnızca birini öğretirler. 
