Savaş sanatı, çoğunlukla savaş sistemi olarak adlandırılan, dövüş eğitiminin gelenekleri ve kurallaşmış uygulamalarının oluşturduğu, genellikle ateşli silahların ve diğer modern silahların kullanılmadığı bir sistemdir. Günümüzde insanlar savaş sanatlarını; spor, fitness, savunma, kendini eğitme (meditasyon), ruhsal disiplin, karakter gelişimi ve kendine güven gibi çeşitli nedenlerden ötürü çalışmaktadırlar.
“Savaş sanatları”, Takenobu'nun 1920'deki Japonca-İngilizce Sözlüğü'nde, “askeri işlerde başarı/hüner ” anlamına gelen Japonca bu-gei (..) ya da bu-jutsu (..) kelimelerinden tercüme edilmişti. Bu tanım, Çince'de kelimesi kelimesine savaş sanatı demek olan ve Çin savaş sanatlarının tüm çeşitlerini ifade eden wushu (.., ? ? ; pinyin: wu shù ; Kantonca mou seut ; Vietnamca: Võ-Thu?t) teriminin doğrudan tercümesidir.
Wushu, İngilizcedeki kullanımında biraz farklılaşmaktadır. İngilizcedeki tam anlamının, “askeri kullanım için sanatlar” (savaş uçağı kullanma, keskin nişancılık vb. ) olması gerekirse de günlük dilde kullanıldığında modern teknoloji içermeyen, kurallara oturtulmuş savaş eğitimi sistemlerini ifade etmektedir. Bununla beraber, savaş alanındaki askerlere (modern teknoloji içermeyen bir savaş olsa bile) özgü savaşma sistemleri ile spor veya savunma amaçlı savaşma sistemleri arasındaki farkı ayırt etmek önemlidir.
Genel Bir Bakış
Savaş sanatlarında pek çok stil ve okul vardır ve bunlar genelde temel bir amacı paylaşırlar: Karşıdakini fiziksel olarak yenmek ve kendini savunmak. Bazı Doğu savaş sanatlarının geleneğinde, basit dövüşmeden fazlası vardır. Bunlar,söz konusu savaş sanatlarının uygulamalarının, modern teknolojik kültürdeki askeri köhneliklerine rağmen korunmaya değer görülmesinin sebebi olabililirler. T'ai Chi Ch'uan gibi bazı savaş sanatları, ruhsal veya fiziksel sağlığı korumak ya da iyileştirmek için de uygulanabilir.
Savaş sanatlarının silahsız bir arbededen farkı, buradaki tekniklerin tutarlı bir sistem içindeki organizasyonu ve etkili öğretim metodlarının kurallaşmasıdır. Genel eğitim yöntemlerinden biri, ezberlenecek ve ihtiyaç duyulduğu anda kullanılacak temel teknikleri içeren bir sözlük işlevi gören form ( poomse , ch'uan t'ao , kuen , tao lu , hyung , sequencias, tu ls da denir ) adlı rutinlerden oluşan serilerdir. Savaş sanatları, gücün deneysel etkinliği sağlamak için seçilen yollar kullanılarak kontrollü ve dikkatli uygulanması ile de karakterize edilir. Bu anlamda, boks, eskrim, okçuluk ve güreş de savaş sanatlarından sayılabilir.
Savaş sanatlarının çoğu, tüm bu farklı stillerin bazı parçalarını içerirken bir kısmı da bütün sistemler olma yolunda açıkça ilerlemektedir (Eskrima, Jujutsu'nun bir çok çeşidi, geleneksel Çin savaş sanatlarının çoğu).
Bazı savaş sanatları, özellikle geleneksel Çin sanatları, kırıkçılık, qigong, akupunktur, acupressure (tui na)gibi yan disiplinleri veya gelenksel Çin tıbbının başka yönlerini öğretmek için de kullanıldılar. İleri seviye teknikler, rakibin vücudunun, etkinliğini büyük ölçüde arttırmak için nasıl çalıştığı hakkında detaylı bilgi avantajı sağladığı için bu, doğal bir genişlemeydi. Savaş sanatları, belki de yarım yüzyıl boyunca popüler medyada yapılan dramatik tasvirler sayesinde (özellikle Bruce Lee, Jackie Chan, Jet Li gibi ünlü savaş sanatları yıldızlarının oynadığı filmlerde) batı insanının,doğunun insanına ve kültürüne bakış açısı olarak değişmez bir şekilde kazındı.
Bununla birlikte savaş sanatları, kesinlikle yalnızca Asya'ya özgü değildir. Dünyada insanlar kendilerini saldırıdan koruyacak, çoğunlukla silahsız yolları her zaman geliştirmeye çalışmışlardır. Savaş sanatlarının tümü de Asya'da geliştirirlmemiştir. Örneğin Savate, Fransa'da kickboxun bir formu olarak geliştirildi. Capoeira'nın atletik hareketleri, sahip oldukları yetenekleri kendileriyle birlikte Afrika'dan getirmiş olan köleler tarafından Brezilya'da geliştirildi.
Martial Arts Club hakkındaki gelişmelerden
haberdar olmak için listemize üye olun.
